13-04-13

Grote Manoeuvres

Naast de logistieke steunperiodes aan de eenheden van de 1 Ps Inf Bde, tijdens de schietoefeningen in Kamp Volgelsang en het leveren van logistieke steundetachementen tijdens  de schietoefeningen van de tanks en de artillerie in Höne in de Lüneburger heide (50 km N.O. van Hannover), nam onze eenheid elk jaar ook deel aan grootscheepse manoeuvres die plaats vonden verspreid over grote delen van het West-Duitse grondgebied (in het oostelijk deel van de BSD en eraan grenzende gebieden).
Ook de dienstplichtigen, zullen zich wel een CPX of FTX herinneren waar ze deel van uitmaakten.

 

Tijdens een CPX (Commanding Post Exercise) werden voornamelijk de staven van de eenheden getraind. Niet de ganse Compagnie ging dan op oefening, maar slechts een beperkt aantal officieren, bijgestaan door enkele Onderofficieren, enkele soldaten, chauffeurs, een radio-operator, een kok, enz. De staven van al de eenheden van de brigade gingen dan enkele dagen op het terrein om de tactische manoeuvres van de brigade op West-Duitse bodem te oefenen. In de eenheden in Siegen gingen de dagelijkse taken voor de rest van het personeel ondertussen gewoon verder.

 

Tijdens de grote herfstmanoeuvres (september/oktober) volgde dan een FTX (Full Troop Exercise) waaraan de ganse compagnie deelnam. De brigade ging dan immers met al haar eenheden en al het personeel op oefening. Niet alleen de 1 Ps Inf Bde uit Siegen was dan op manoeuvre, maar AL de brigades uit de BSD verplaatsten zich via de West-Duitse wegen naar de kantonnementen van waaruit de tactische oefening zou starten. Enkele brigades vormden de rode partij (speelden de vijand), die vanuit het oosten, zogezegd vanuit de DDR, in West-Duitsland was binnengevallen.  De opdracht van de brigades uit de groene partij bestond erin de rode partij  te stoppen. Om tactische redenen werd zoveel mogelijk gebruik gemaakt van natuurlijke hindernissen en zo grepen deze oefeningen dikwijls eens plaats aan de Weser; waarbij de rode partij bij het begin van de oefening dan ten oosten van de Weser zat en de groene partij ten westen ervan.

 

Tijdens de herfstmanoeuvres was ónze reëelste vijand echter het weer. De nachten konden al behoorlijk koud zijn en als het begon te regenen was de pret er vlug af.
Om begrijpelijke reden kunnen hier niet alle tactische zetten van onze eenheid tot in detail belicht worden, maar sommigen zullen zich nog wel begrippen zoals een IP (installatie personeel), een achterwacht, een vooruitgeschoven afvoerpunt, en de opeenvolgende nachtelijke verplaatsingen van de compagnie kunnen herinneren. Een logistieke eenheid kan slechts werken  als ze daar een beetje tijd voor krijgt op een veilig afstand van het front (voor onze compagnie was dat vooral wiel- en rupsvoertuigen van de strijdende eenheden herstellen),.  Als het front naar het oosten of het westen opschoof moest ook onze eenheid mee opschuiven; de ene keer om niet door de vijand verrast te worden, de andere keer om onze oprukkende troepen te volgen en niet te ver achter het front achter te blijven want dan werd de afstand voor steun aan onze strijdende eenheden te groot.
De dienstplichtigen zullen spijtig genoeg niet altijd goed meegekregen hebben wat er allemaal gaande was tijdens zo een manoeuvre. De bewegingen van onze strijdende eenheden waren immers slechts via de gecodeerde fax- en radioberichten vanuit onze brigade te volgen en werden door onze Korpscommandant en zijn tweede in bevel op de stafkaart uitgetekend en voortdurend bijgewerkt. Er waren ook para’s bij de rode en de groene partij en die worden meestal gedropt achter de lijnen (bij de vijand). Onze stafkaart mocht nooit in handen vallen van de vijand want dan waren de posities van al de eenheden uit onze brigade meteen verraden.

 

We waren allemaal pionnetjes in een reusachtig spel dat er toe diende ons zo goed mogelijk te wapenen tegen een mogelijke agressor.

| Commentaren (0) | 15:22 | walter van staay |  Facebook | | | Permalink |  Print

Elsenborn & Vogelsang

 

IMG_01.JPG

IMG_02.JPG

IMG_03.JPG

IMG_04.JPG

IMG_05.JPG

IMG_06.JPG

IMG_07.JPG

IMG_08.JPG

IMG_09.JPG

IMG_10.JPG

IMG_11.JPG

IMG_12.JPG

IMG_13.JPG

IMG_14.JPG

IMG_15.JPG

IMG_16.JPG

IMG_17.JPG

IMG_18.JPG

IMG_19.JPG

IMG_20.JPG

IMG_21.JPG

IMG_22.JPG

IMG_23.JPG

IMG_24.JPG

IMG_25.JPG

IMG_26.JPG

IMG_27.JPG

IMG_28.JPG

IMG_29.JPG

IMG_30.JPG

IMG_31.JPG

IMG_32.JPG

IMG_33.JPG

IMG_34.JPG

IMG_35.JPG

IMG_36.JPG

IMG_37.JPG

IMG_38.JPG

IMG_39.JPG

IMG_40.JPG

IMG_41.JPG

IMG_42.JPG

IMG_43.JPG

IMG_44.JPG

IMG_45.JPG

1 Cie Mat (of een detachement ervan) leverde regelmatig de logistieke steun aan al de eenheden van de 1 Ps Inf Bde, die in Vogesang op schietoefening gingen. 1 Cie Mat zorgde in Vogelsang voor de herstellingen 3e echelon van het rollend materieel van die eenheden. Op de heen- en terugweg Siegen - Vogelsang, zorgde 1 Cie Mat voor het herstellen of afslepen van de in panne gevallen voertuigen van al de deelnemende eenheden.
Naargelang het jaargetijde was het op de Dreiborner Hochfläche in Vogelsang hetzij erg koud, zeer warm en stoffig, of nat en modderig.
1 Cie Mat hield tijdens die periodes in Vogelsang ook zelf schietoefeningen: pistool, vigneron, fal, falo, energa, blindicide, granaten, mi.50. Ook nachtschieten kwam er aan bot.
Het meer (Urftsee genaamd) wordt gevuld door de Urftrivier en wordt gevormd achter de Urfttalsperre; vervolgens vloeit het water in de lager gelegen Obersee en verder via de Paulushofdamm in de nog lager gelegen Rursee. Er bevinden zich dus 3 grote meren telkens iets lager achter elkaar gelegen, maar wij kregen alleen de Urftsee te zien. Thans is dit allemaal natuurgebied en vrij door het publiek te bezoeken (ook het ganse complex van Vogelsang).

Een Beetje geschiedenis:
Het complex werd vanaf 1934 door de nationaal-socialisten gebouwd als opleidingsinstituut voor de politieke elite.
In de jaren veertig werden er vervolgens de internaatleerlingen van de “Adolf-Hitler-Schulen” geschoold door leerkrachten die door de partij waren benoemd.
Op 16 december 1944 vertrokken van hieruit Duitse militairen om deel te nemen aan het Ardennenoffensief.
Eind december 1944 bombardeerde de Britse Luchtmacht de Burcht Vogelsang en de Urfttalsperre; ook Wollseifen deelde in de klappen.
In 1945 werd het kamp ingenomen door de Amerikanen en vanaf 1946 werd het een Brits militair oefenterrein binnen de Britse bezettingszone. Wat later kregen ook de Belgen een eigen bezettingszone binnen die Britse zone en werd Vogelsang door de Britten op 1 april 1950 overgedragen aan het Belgisch leger.
Nagenoeg al de dienstplichtigen en zeker al het kaderpersoneel, die ergens dienst deden in de BSD (Belgische Strijdkrachten in Duitsland), zijn hier ooit op training geweest; vooral op schietoefening.
Ook NAVO-partners (Nederlanders, Duisters) kwamen hier op oefening.

In Vogelsang stond ik tussen 1968 en 1978 regelmatig als schootsofficier op de schietstanden.

Het in 2004 opgerichte “National Park Eifel” omringt Vogelsang.
Op 8 December 2005 werd het Oefenterrein en het complex Vogelsang door het Belgisch leger terug overgedragen aan de Bondsrepubliek Duitsland.
Sinds 1 januari 2006 is het terrein van Vogelsang en het onder monumentenzorg vallende complex Vogelsang toegankelijk voor het publiek. Een prachtig gebied om eens een weekendje door te brengen… lees meer: http://www.vogelsang-ip.de/

 

| Commentaren (2) | 15:21 | walter van staay |  Facebook | | | Permalink |  Print

na de kantine

 

IMG_01.JPG

| Commentaren (0) | 15:21 | walter van staay |  Facebook | | | Permalink |  Print