18-02-14

kazerne "Gilbert"

 

IMG_01.JPG

IMG_02.JPG

IMG_03.JPG

IMG_04.JPG

IMG_05.JPG

IMG_06.JPG

IMG_07.JPG

IMG_08.JPG

IMG_09.JPG

IMG_10.JPG

IMG_11.JPG

IMG_12.JPG

IMG_14.JPG

IMG_15.JPG

IMG_16.JPG

IMG_17.JPG

IMG_18.JPG

IMG_19.JPG

IMG_20.JPG

IMG_21.JPG

IMG_22.JPG

IMG_23.JPG

IMG_24.JPG

IMG_25.JPG

IMG_26.JPG

IMG_27.JPG

IMG_28.JPG

IMG_29.JPG

IMG_30.JPG

IMG_32.JPG

IMG_31.JPG

IMG_33.JPG

IMG_34.JPG

IMG_35.JPG

IMG_36.JPG

IMG_37.JPG

IMG_38.JPG

IMG_39.JPG

IMG_40.JPG

IMG_41.JPG

IMG_44.JPG

IMG_45.JPG

IMG_46.JPG

IMG_47.JPG

IMG_48.JPG

IMG_49.JPG

IMG_50.JPG

IMG_51.JPG

IMG_52.JPG

IMG_54.JPG

IMG_55.JPG

IMG_56.JPG

IMG_57.JPG

IMG_58.JPG

IMG_59.JPG

IMG_60.JPG

IMG_61.JPG

IMG_62.JPG

IMG_63.JPG

IMG_64.JPG

IMG_65.JPG

img_66b.jpg

"Het Kwartier Gilbert was gelegen aan de voet van de Heidenberg. De ingang (wachtpost) bevond zich in de Friedrich Friesenstraße,van waaruit men via een kort stukje Aachenbacher straße en vervolgens via de spoorwegovergang al meteen aan het station kwam. Vanuit het kwartier Gilbert was het dus niet zo ver stappen tot in het lager gelegen stadsdeel (in de buurt van het station). De grotere magazijnen zoals Neckermann en Kaufhof waren gelegen in het hoger gelegen stadscentrum, richting Oberes Schloss. Onderweg passeerde men ook nog Quelle. Voor de dienstplichtigen uit Kwartier Gilbert was het, gezien de ligging van dat kwartier, een stuk gemakkelijker om naar de stad te wandelen dan voor deze die boven op de Heidenberg in de kwartieren Normandie, Bremer en Bricart gelegerd waren. Ook vanaf het Kwartier Pepinster op de Wellersberg was het een stukje verder stappen tot aan het station dan vanuit het Kwartier Gilbert. Siegen, gelegen in het Sauerland in Noordrijn -Westfalen, wordt gekenmerkt door dichte bossen, heuvels, bergen en dalen, waar men een continentaal klimaat geniet. Wij kenden er warme zonnige zomers en strenge winters met veel sneeuw die maanden bleef liggen. Van kabeltelevisie was begin der 70-tiger jaren in Siegen nog geen spraak. Men kon er toen slechts drie Duitstalige programma’s ontvangen: ARD, WDR en ZDF. Siegen telt thans iets meer dan 100.000 inwoners."

| Commentaren (20) | 11:56 | walter van staay |  Facebook | | | Permalink |  Print

Commentaren

Helaas geen foto's meer van Kwartier Gilbert van onze lichting KROO (72/73). De KRO's kwamen een kleine maand later aan meen ik me te herinneren. Ik herinner mij ook nog dat, toen we aankwamen in de kazerne er net een afscheidsfeestje van de KROO's aan de gang was in de speelzaal boven en dat was meteen ook onze eerste kennismaking met "de Joep" Bussels... Die zal ik zeker nooit meer vergeten :( Tientallen wachtdiensten heb ik ook gedaan (overgenomen van de boeffers tegen betaling) in dat wachtlokaaltje aan de ingang. Niemand deed 'de draad' toen ik daar zat, iedereen ging gewoon om 11u 's avonds zingend langs de poort buiten en ze kwamen om 4u 's morgens langs het poortje zingend weer binnen... Ook de burgers die er kwamen werken waren bij mij altijd op tijd :) 'k Was ook vaste klant in de bar OO en bar BV's. Aanvankelijk ook bij de soldaten in het gebouw van 1e Cie Rav-Tpt, maar daar stak de toenmalig bevelvoerend officier van Rav-Tpt een stokje voor. Mocht me niet te veel mengen met de gewone soldaten... Al bij al een mooie tijd gehad daar. Net op tijd afgezwaaid want de Joep ging mij degraderen. Was 3 anderen van onze lichting ook al overkomen. Later nog 2 keer 3 weken kamp gedaan. 1e Keer Leopoldsburg en op Nato-manoeuvers; 2e keer 3 weken gaan schieten in Vogelsang. Op de foto's hierboven herken ik ook nog Nonkelke (potterke) die de auto-elektriciteit deed en chef Meeuwsen (?) van de garage. 'k Zal later nog wel eens een mailtje sturen. Grtz BV

Gepost door: Bernard Verhelst | 03-02-13

Reageren op dit commentaar

Beste Bernard,
Door uw mailtje te lezen kwamen er natuurlijk weer allerlei herinneringen boven.
Zo wist ik de naam van "de Joep" niet meer maar wel zijn bijnaam (de ouderdom en al zo lang geleden natuurlijk).
Naam van chef Meeusen wist ik ook niet meer maar nonkelke kunt ge niet vergeten. Wij noemden hem nonkel Eddy.
In de garage hadden we dan nog Van Ocken ( kleine gezette korporaal met blonde haardos) en chef Rau.
Mooie tijd gehad daar in de garage ook omdat het daar allemaal nogal kleinschalig was.
De periode dat ik daar was, was daar ook korporaal wapenmaker Roland Marico.Ne speciale gast met een Opel GT en die had naar mijn mening een ander regime dan de rest.Wat het juist was wist ik niet maar het is jaren later pas duidelijk geworden hoe dat kwam.Tik op Google de naam "Roland Marico" of "De 8 van Stanleystad" maar eens in en het zal je direct duidelijk worden wat ik bedoel.
Den draad deden wij heel dikwijls om boven naar cafe "Trappekes op" of naar "Fritten Frans" te gaan.Op één van de foto's staat ook het gat in de draad.
Kamp ben ik nooit meer moeten gaan doen omdat mijn oudste zoon geboren is tijdens een oproep voor een kamp.Via de gendarmes heb ik dan vrijstelling gekregen voor dat kamp.
Ik heb een goede legerdienst gehad in Siegen al zullen er ook slechte dagen geweest zijn. Gelukkig vergeten we die en blijven de prettige dingen hangen.
Indien je me nog eens wil mailen dan kan je dat ook doen via de knop links boven van de blog.
Vriendelijke groeten,
Walter Van Staay

Gepost door: walter van staay | 04-02-13

Reageren op dit commentaar

Dag Walter.
Ja jong, 't is allemaal al 40 jaren geleden he. Voorbijgevlogen. Veel dingen evenwel ook nog, alsof het gisteren was. De Joep bvb (majoor Jan Bussels; Joep is het Nederlandse en Duitse equivalent voor Jan, vandaar). Daar waren toen ook 1e Luitenant Couwet en Olt Eric Van Bergen (mooie blog heeft die). Roland Marico woont nu in Leopoldsburg. Heb zijn boek "de 8..." ook al gelezen. Op zijn kamer lagen ook lange Jacques Cologne en ene Van Nieuwenhuyse, allen BV's. Dan was er nog de Jean Verbert van de sectie diensten waar ik de overgrote deel van mijn tijd heb doorgebracht. Vaderfiguur was dat. Dan had je nog adjudant De Kegel van de optiek, naast de garage. De CSM (naam vergeten) heeft zichzelf verhangen op zijn kamer in de kazerne, zo'n 2 maanden nadat wij daar zijn aangekomen en enige weken later nog iemand die zijn voorbeeld navolgde, maar wie dat was ben ik ook al vergeten. wat ik wel nog weet is dat van de Joep de vlag niet eens halfstok mocht hangen nadat de CSM zich van het leven had beroofd. Triestige persoonlijkheid was dat (de Joep dus). Ikzelf heb mijn legerdienst gedaan: 2 maanden Heverlee, 2 maanden Ludenscheid (Hellersen) en 8 maanden Siegen. Tot nog s. Grtz. Bernard Verhelst Laat eens weten wie van de gasten op de foto's jij bent.

Gepost door: Bernard Verhelst | 04-02-13

Nog een (halve) naam die me nu te binnen schiet: "lange Jef" van den bar BV's (gans op 't einde van de barakken van de garage :) Olt. Eric Van Bergen werkte op de supply.

Gepost door: bernard verhelst | 04-02-13

Reageren op dit commentaar

Beste Bernard,
Mag ik even iets rechtzetten a.u.b.
Ik ben de toenmalige Olt Eric Van Berghen en ik heb in Siegen nooit in het Pl Supply gewerkt.
De peletonscommandant van "de supply" was Olt Guido Welkenhuysen.
De peletonscommandant van de maintenance (Materieel- wiel- en rupsvoertuigen) was Lt Michel Couwet.
In ons detachement in Arnsberg was Lt Yvan Ronsse de detachementscommandant.
Zelf was ik de tweede in bevel (2e Comd) van 1 cie Mat en werkte in de stafblok op de eerste verdieping nauw samen met Maj Jan Bussels en met de CSM, de sectie Personeel, het secretariaat, de S4 en de MT. Als Maj Bussels niet aanwezig was (verlof, missie, ziekte), was ik zijn plaatsvervanger.
In mijn functie van 2e in bevel was ik tevens Officier S1, S2, S3, S4 en S5.
Ik had er dus voornamelijk administratieve taken zoals:
- beheer van het personeel
- plannen van oefeningen
- voorbereiden van het verslag
- verlofregelingen
- bijhouden van de geclassificeerde dossiers (mobilisatie, radioverbindingen enz)
- schootsofficier tijdens de schietofeningen in Vogelsang
- OSC (opvoedingsofficier)... bij mij kon je toen bvb. phonoplaten lenen om een taal te leren. ik organiseerde toen ook sessies met informatie over drugs, enz.
- als S5 onderhield ik de kontakten naar de Duitse burgers toe en had kontakten met de burgemeesters tijdens grote oefeningen op het Duitse grondgebied (CPX, FTX); voornamelijk inzake maneouverschade.
- ik was detachementscommandant tijdens de steunperiodes in Höhne (waar de pantsers en de howitsers ginnen schieten).

De opvolger van Maj Jan Bussels werd Maj Walter Duys en een KRO die bijtekende, Olt De Brouwer, werd Chef van de MT. Maj Bussels muteerde naar het Arsenaal in Rocourt (Luik).

In 74 nam Lt Michel Couwet van mij de functie van 2de in bevel over, in afwachting van mijn mutatie naar de 7e Ps Inf Bde, en ik nam dan kortstondig zijn functie over in het Pl Voertuigen.Zo kon de nieuwe 2de in bevel zich voorbereiden op zijn functie, terwijl ik er ook nog was.
Ik muteerde op 1/10/74 vanuit de 1e Ps Inf Bde (waar 1 cie Mat in Siegen deel van uitmaakte) naar de franstalige 7 Cie Mat (die deel uitmaakte van de 7e Ps Inf Bde in Spich); ik werd ook daar 2de in bevel.
Vanaf 1/8/76 werd ik detachementscommandant van het Det 202 Cie Mat in Arolsen.
Vanaf 1/12/77 was ik kortstondig 2de in bevel in 202 Cie Mat in Lüdenscheid en sprong er in voor de Cie Comd die zich toen voorbereidde op zijn majoorsexamen.
Vanaf 26/6/78 werkte ik in de "sectie budget" van de Staf van de "Divisie Logistiek" in België waar ik het uitbatingsbudget van de logistiek beheerde en het informatiseerde (toen 5 miljard Bef).
Sinds 98 ben ik op rust gesteld.

Ik herinner me ook nog namen van de officieren van 1 cie Rav Tpt, die jullie in Siegen misschien ook gekend hebben:
Kol Schoofs, Maj Van Steenland, Cdt De Povere, Kapt Van den Broeck, Kapt Werelds, Lt Van Reusel, Lt Gaethofs, Lt De Vos.

Het doet me veel plezier te zien dat jullie nog eens terugdenken aan die tijd die voor jullie eerder 'van moeten' dan van 'graag willen' was. Namen herinner ik me niet maar gezichten op foto's wel. 't Doet deugd !

Willen jullie meer weten over het hoe en waarom van die BSD toen, dat kan op mijn persoonlijke website: http://users.telenet.be/evbbmb/

Vriendelijke groeten
Eric

Gepost door: Eric Van Berghen | 07-02-13

Hallo Walter. En daar lag op onze gang op het 1e verdiep ook nog een Sldt BV, een zekere Beauprez. Soort marginale figuur met stoppelbaard. En bij hem op de kamer lag (eveneens Sldt BV) "Patatje" die zo graag de Duitse uitdrukking 'so-wie-so' gebruikte. Het Belgisch beroepsleger indertijd was een beetje zoals de kloosters: een verzameling marginalen die nergens anders terecht kon... :) Ja, de namen schieten me nu en dan weer te binnen. Maar zoals je zelf al aanhaalde: 't is lang geleden en de leeftijd natuurlijk :) Uiteraard ken ik van jullie lichting 'gedwongen' soldaten niemand, net zoals jij niemand van mijn lichting zult kennen, alleen de beroepsmensen zijn dezelfde gebleven, zowel bij u als bij mij. T(h)oelen wit en zwart herinner ik me ook nog (toen alle 2 nog wachtmeesters bij Rav-Tpt). De rest schiet me later misschien nog wel te binnen en dan hoor je 't wel. Blij dat ik je blog 'ontdekt' heb! Mooie herinneringen allemaal. We voelen ons weer jong... Grtz. BV

Gepost door: Bernard Verhelst | 05-02-13

Reageren op dit commentaar

Beste Bernard,
Ik heb de indruk dat de foto's ook bij u heel wat herinneringen hebben losgemaakt. Dit was de bedoeling van deze blog. Een herinnering aan een periode dat we de overstap van jeugd naar volwassen worden maakten.Ik heb aan mijn legerdienst heel veel mooie herinneringen, al waren er ook mindere dagen.
Door het lezen van de namen in uw mail vielen er ook bij mij terug puzzelstukjes op hun plaats.
Beauprez had volgens mij een ringbaardje en was afkomstig van Oostende. Cologne, hoe kon ik die vergeten. Er was ook nog nen Willems, een speciaal manneke zoals er wel meer waren, en "Jerolmmeke" een klein dik manneke (naam vergeten).
De naam "lange Jef" zegt mij ook iets maar ik dacht dat Danckers verantwoordelijk was voor de bar BV. Het kan ook zijn dat het één en dezelfde persoon is.
Van die ophanging heb ik later ook gehoord al was het in mijn verhaal "de Joep" die zich opgehangen had. In ieder geval na mijn legerdienst.
Het zou wel eens kunnen dat wij elkaar daar ooit gezien hebben. Ik ben eind september 71 in Siegen gekomen en eind augustus 72 daar afgezwaaid.
Op de zwart wit foto ben ik degene helemaal links gehurkt.
Als er je nog iets te binnen schiet mag je het mij altijd laten weten.
Vriendelijke groeten,
Walter Van Staay

Gepost door: walter van staay | 06-02-13

Reageren op dit commentaar

Dag Eric. Dank voor je rechtzetting. Ik vermoedde wel dat je ook deze blog opvolgde. Heb de website van u al vele malen geraadpleegd, want ik struin het internet nog altijd rond op zoek naar collega's van mijn lichting (1972/73). Die zijn helaas op internet niet te vinden zo te zien. We proberen (!) uiteraard nog vage herinneringen boven te halen maar dat is gezien de tijd alsmaar moeilijker aan 't worden. De namen van de officieren bij Rav Tpt komen nu alweer bekend voor maar ik kan me er in tegenstelling met u, geen enkel gezicht meer bij voorstellen. Weet je niet wat er van Olt De Brauwere geworden is? Dat was een KRO van mijn lichting en de enige die nooit panikeerde. De laatste ook waarvan we gedacht hadden dat ie zou 'bijtekenen' maar die dat zowaar en tot ieders grote verbazing deed in 1973. Goeie gast was dat, heb veel wachten geklopt met hem als oo/off van wacht. Vaste slaper ook :) Het leger? Blij dat ik er bij mocht zijn, maar ook blij als het voorbij was, zoals zowat bij iedereen zeker? We onthouden gelukkig maar meestal de beste herinneringen, vandaar dat we 'r constant mee bezig zijn. Voor mij mogen ze 't voor de hedendaagse jeugd wel weer herinvoeren...
Tot nog s. BV

Gepost door: Bernard Verhelst | 07-02-13

Reageren op dit commentaar

Hallo Bernard,
Een beetje info i.v.m. Olt Vic De Brouwer (of De Brauere?).
Op een keer kwam het liefje op bezoek (van toen nog Olt KRO De brouwer), maar de KRO's mochten hun lief niet mee op hun kamer nemen, al zeker niet om er te overnachten.
Mijn echtgenote en ik hebben er dan voor gezorgd dat ze konden overnachten in een meidenkamer op de zolderverdieping van onze woning op de Kulmberg. Dat was niet voor de oren van de 'Joep' bestemd.
Die meidenkamers waren er van kort na de oorlog, de meiden zelf hadden wij al niet meer, het belletje in onze keuken, om ze te roepen, deed dus ook geen dienst meer.
Vic is nadien met zijn liefje getrouwd en ze is dan samen met hem in de BSD komen wonen want Vic heeft dan het examen afgelegd aan de militaire school, om aanvullingsofficier te kunnen worden. Als KRO kon je immers slechts 4 jaren bijtekenen; je werd dan ROVPK (Reserve Officier in Vrijwillige Prestatie wegens Kadertekorten)...oef !
Waar Vic allemaal dienst deed weet ik niet; ik ontmoette hem een laatste keer in '78 in het 18 Bn Log in werl. Hij is net zoals al de commandante op 51 jarige leeftijd op pensioen gegaan en woont voor zover ik weet ergens in Limburg.

Gepost door: Eric Van Berghen | 07-02-13

beste ik weet niet meer of ik u persoonlijk heb gekend ben van de lichting 72 zat in raftpt was eerst vrachtwagen bestuurder van een ford v6 moter 70 l per 100 km dat deed ik om de post te vervoeren van boven naar kwartier gilbert en dat ter zijde en daarna met een M A N op kamer zat ik samen met eddy voet uit Diksmuide die was kok jan bos uit zandhoven is nu gemeente secretaris guido vanlangenhove die zat in de staf nog enkele namen die ik heb onthouden gilbert kuipers uit paal andre andries ernest vandebossche dat was n straffe johan bijtrap . ik denk toen die persoon zich van kant gemaakt hadwas ik net van wacht ( die je vermelde ) groetjes uit GITS HOOGLEDE

Gepost door: luc declercq | 09-11-13

Een woordje uitleg i.v.m. de CSM die zich had verhangen. Een zeer menselijk verhaal.
Deze brave man was een Artillerie-Hawk-specialist die vanuit Essentho (of Brakel?) mutatie naar België had gevraagd. Voor zover ik me herinner omdat zijn vrouw het in dat verlaten gat in het oosten van West-Duitsland niet meer uithield en hem daarvoor verlaten had en met haar kinderen naar België was teruggekeerd.
Geen enkele Korpscommandant wou toen personeel afstaan en die militair kreeg dan ook vanuit Essentho (of Brakel?) geen mutatie naar België, alhoewel hij er meermaals om gevraagd had. Je had voor die job gekozen dus wist je waaraan je je kon verwachten. Uiteindelijk besliste een hoger echelon in de BSD dat hij een stuk dichter bij België mocht geplaatst worden en zo was hij in Siegen beland. Voor ons was het duidelijk dat dit in feite weinig aan zijn situatie veranderde.
In 1 Cie Mat was er bovendien geen plaats (geen MOS-nummer) voor een Hawk-specialist en daarom kreeg hij de administratieve job van CSM.
Nu was die man twee keer gezien... in eerste instantie omdat zijn familie in België bleef en hij in Duitsland... en in tweede instatie omdat hij nu een job moest doen die hem niet lag. Maak van een technieker maar eens iemand die adminsitratie moet doen ! Maar in Siegen werden nu eenmaal geen Hawk raketten hersteld.
Ook in 1 Cie Mat vroeg die militair opnieuw mutatie naar België... maar een mutatieaanvraag doorliep een hele hoop echelons binnen de BSD en nadien ook nog in België... en er volgde maar geen beslissing.
Eén maal in de week was er in 1 Cie Mat een vergadering voor alle peletonscommandanten plus de voornaamste sectiecommandanten en de CSM moest daar dus ook bij zijn.
Toen de vergadering begonnen was ontbrak de CSM.
Ik stuurde Adjt KRO André Devacht naar de kamer van de CSM, om te gaan zien waar hij bleef.
De deur van diens kamer was op slot. Adjt KRO Devacht klopte op de deur maar er kwam geen antwoord. De sleutel stak aan de binnenkant in het slot. André kroop door een venster op het afdak dat aan de kamer van de CSM grensde en keek met zijn hand boven zijn ogen door het venster... en die brave man hing vlak voor hem, hij had zich met zijn das verhangen aan een knop boven het venster.
Nadat André ons verwittigd had zijn we die arme drommel dan gaan afhaken.
De krijgsauditeur kwam ter plaatse met zijn gerechterlijk detachement. Er volgde een Gerechterlijk onderzoek waarin natuurlijk ook naar het 'waarom' gepeild werd. Over het resultaat van dat onderzoek heb ikzelf nadien niets meer vernomen.
Het verhaal van een militair die het in de BSD niet meer uithield en ik vermoed dat er zo nog wel gelijkaardige gevallen zullen geweest zijn.

Gepost door: Eric Van Berghen | 07-02-13

Reageren op dit commentaar

Dag Eric en Walter en alle andere lezers. Als je bij de CSM (naam ben ik vergeten) binnenging, dan kwam je daar meestal niet buiten binnen het kwartier of het half uur. Dan had ie (telkens weer) zijn ganse triestige levensverhaal verteld. Iedereen kende zijn wedervaren. Compleet depressief was die arme man. Meestal kwam je daar dan zelf ook buiten met een krop in de keel. Tja, hij kon nergens anders heen met zijn verhaal en 'hulplijnen' waren er toen niet. Jammer dat het allemaal zo gelopen is.

Gepost door: Bernard Verhelst | 07-02-13

Reageren op dit commentaar

In een van de commentaren was spraak over Adjt De Kegel, die ik me herinner als een rustige, vriendelijke, kameraadschappelijke vaderfiguur.

Ooit wou hij mijn wachtdienst overnemen, toen ik met een probleemje zat. De oudere Onderofficieren gingen immers ook op als Officier met wachtdienst. Er waren in kwartier Gilbert immers te weinig luitenanten, onderluitenanten en KRO's. Zo niet hadden die bijna elke week wachtdienst moeten kloppen, want De kapiteins en commandanten van 1 Cie Rav&Tpt stonden op de rol van kapitein met weekdienst. In 1 Cie Mat waren er geen kapiteins en commandanten. Dus veel luitenanten, onderluiten en KRO's bleven er niet over in kwartier Gilbert.

Maar nu verder met enkele verhalen die Adjt De Kegel me ooit deed. Waarbij jullie dan ook een idee krijgen over het wel en wee bij de families van de militairen.

Op zekere dag kwam hij me spoedverlof vragen omdat zijn zoontje zijn arm gebroken had.
Amper enkele dagen later stond hij opnieuw bij mij om alweer spoedverlof te vragen want zijn zoontje had zijn arm opnieuw gebroken. Volgens wat Adjt De Kegel me vertelde had zijn zoontje in de school met zijn arm in de plaaster iemand een mep gegeven, waardoor die opnieuw moest gegipst worden.

Een ander verhaal van Adjt De Kegel ging als volgt:
De beroepsmilitairen in de BSD kregen bovenop hun wedde nog een verwijderings-vergoeding uitbetaald in Deutsche Marken. Hoe verder naar het oosten je in Duitsland gelegerd was, hoe meer vergoeding je ontving. Die vergoeding was hoger naargelang de personeelscategorie waartoe de militair behoorde (BV, onderofficier, officier).
Op zekere dag had Adjt De Kegel zijn vergoeding in briefjes van 20 Deutsche Marken thuis op tafel gelegd. Een beetje later kwam zijn zoontje hem fier roepen om naar een kunstwerk te komen kijken. Het zoontje had de briefjes van 20 DM met uhu (stevige Duitse lijm) tegen de muur gekleefd.

Adjt De Kegel deed nog wel meer verhalen over zijn zoontje. Het zoontje was voor straf eens in de kelder opgesloten, maar het werd daar plots te stil. Toen Adjt De Kegel in de kelder ging kijken kwam hij tot de vaststelling dat zijn zoontje lekker aan de wijn had gezeten en zijn roes lag uit te slapen.

Een laatste verhaal gedaan door Adjt De Kegel ging ook alweer over zijn zoontje.
Op zekere dag was de buurman zijn gazon aan het maaien. Plots was er geen geluid van de grasmaaier meer te horen. De familie De Kegel zat aan tafel... en toen wandelde het zoontje van Adjt De Kegel binnen en deponeerde de grote teen van de buurman op tafel.

Het dagelijks leven, in familie, buiten het kwartier !

Gepost door: Eric Van Berghen | 04-03-13

Reageren op dit commentaar

Ik herinner me adjudant De Kegel nog altijd als de lachende vader die ik bij mijn afzwaai een echte kegel cadeau heb gedaan :)

Gepost door: Bernard Verhelst | 04-03-13

Reageren op dit commentaar

1 Cie Ord / 1 cie Mat beschikte op de bovenste verdieping van de Stafblok over een winkeltje waar allerlei kleine artikels te koop waren. Het had als bedoeling om vooral de dienstplichtigen de kans te bieden om niet al te kostelijke spullen te kunnen kopen, zonder daartoe bovendien naar de stad te moeten en het Duits te moeten machtig zijn.
Met enkele Duitse winkels waren daartoe aantrekkelijke prijzen bedongen. De in het winkeltje van 1 Cie Mat aangeboden waren, bleven eigendom van die Duitse winkels tot wanneer ze in 1 Cie Mat verkocht waren en aan de Duitse winkels betaald werden. Op die manier kon 1 Cie Mat een beperkt assortiment in het winkeltje ten toon stellen zonder erin te moeten investeren. 1 Cie Mat mocht er uiteraard geen winst op maken. Een gegeerd artikel waren de Siegense kookpotten.
Via de goede contacten met die Duitse winkels werd er ook voor gezorgd dat in 1 Cie Mat een wasmachine kon ter beschikking stellen van haar dienstplichtigen.
Het winkeltje werd beheerd door de S4 en de boekhouding gecontroleerd door de 2de in bevel.
Als ik het me goed herinner zorgde korporaal Donkers voor de bevoorrading van het winkeltje. Kpl Donkers verzorgde immers ook de "burgeraankopen" voor alles wat voor de werkplaatsen niet via de militaire keten te bekomen was. Voor de aankopen ten voordele van de werkplaatsen beschikte 1 Cie Mat over uitbatingsbudgetten die haar door 1(Be) Corps - sectie Logistiek ter beschikking gesteld werden. Die budgetten konden ook aangesproken worden om materieel in de burgerij in herstelling te geven als de werklast in de eigen werkplaatsen te groot werd.

Gepost door: Eric Van berghen | 31-03-13

Reageren op dit commentaar

Kan Luc Delercq uit Gits Hooglede weer even contact opnemen? (zie commentaar op 9/114/2013). Ik ben zijn e-mailadres kwijt.

Gepost door: Bernard Verhelst | 10-01-14

Reageren op dit commentaar

ok

Gepost door: luc declercq | 19-09-14

Heren,
Met bijzondere aandacht heb ik bovenstaande commentaren gelezen. Wij woonden in die periode in Siegen.
Ikzelf was toen 9 jaar en mijn vader sgt of 1sgt Rik Alderweireldt lag in de co rav tpt. Hij was beheerder van de kantine.
Als kind heb ik het verhaal over de verhanging meegekregen.
mvg

Gepost door: Peter Alderweireldt | 01-08-14

Reageren op dit commentaar

we wonen wel in gits maar hebben een tuincenter in kortemark facebook bloemenweelde-kortemark

Gepost door: luc declercq | 01-08-14

beste peter ,kan het zijn dat jullie in de zomermaanden juni of juli zijn verhuisd in1973 naar Waregem .ik was een van de 4 bestuurders van een MAM vrachtwagen die de verhuis mochten doen oa. doordat ik in Gits W-VL- woonde dat vonden we super en inplaats in GENT in een kazerne te overnachten kon ik met toestemming van onze begeleider bij mij t'huis overnachten groetjes luc

Gepost door: luc declercq | 05-08-14

De commentaren zijn gesloten.